Poll toegevoegd...

Hejhej,
Omdat we bij het lezen van elkaars dagboek soms raar opkijken van de uitdrukkingen die we gebruiken en om de mogelijkheden van onze blog eens te testen, hebben we een poll toegevoegd. Hij staat rechts onder de foto. Stem er maar op los...
groentjes,
tine en bert

God is overal

In de Filippijnen is de overgrote meerderheid van de mensen (meer dan 80 %) christelijk en er zijn verschillende 'geloofsgemeenschappen' (met namen als Jesus is Lord, Seventh Day Adventist Church, Iglesia ni Cristo...), met elk hun eigen 'kerken'. Dat de mensen hier erg gelovig zijn dat merk je genoeg. In elk transportmiddel vind je wel ergens een spreuk als 'God bless our trip' of een kruisteken, een 'paternoster', een Maria beeldje... Je ziet de mensen ook vaak een kruisteken maken tijdens de rit. Voor elke maaltijd wordt er gebeden en vaak ook bij de aanvang van een vergadering of evenement. We laten dat allemaal rustig aan ons voorbijgaan. Maar wat we laatst opmerkten, sloeg werkelijk alles...


Hierboven staat een foto van een contract/overeenkomst tussen een hotel en een persoon voor een vergadering met aansluitend lunch. Op zich niets speciaal maar wat vinden we helemaal onderaan het contract: het hotel kan niet verantwoordelijk gesteld worden als het door overmacht de beschreven diensten niet kan leveren.


De spreuk 'In God we trust' op geldbriefjes dat gaat nog, maar in een officieel contract 'Een daad van God' als mogelijke overmacht opnemen, mijn god...

groetjes,
/b

Over halfweg

Ondertussen moeten we de feiten onder ogen zien... ons verblijf als vrijwilligers in de Filippijnen is over de helft. Reeds vijf maanden liggen achter ons, slechts vier hebben we nog te goed. We beseffen maar al te goed dat ook die vier resteerdende maanden voorbij zullen zijn voor we het weten... Maar daar te lang bij stil staan, is natuurlijk tijdverlies en dat hebben we ook niet gedaan. We hebben een nieuwe lading foto's ge-upload en zo kan je zien hoe het er hier in ons dagelijks leven aan toe gaat, wat Tine allemaal uitspookte in het frisse Mahayahay tijdens haar tweede case study (uitgebreider verslag hierover volgt later) en hoe in het afgelegen Inhandig de koffiebonen nog niet oogstrijp bleken. Bovendien zijn er weer mooie kiekjes bij.

Groetjes,
/bert

Spaarlampen

Hej,
Gisteren las ik een artikel over de klimaatsverandering. Ik vroeg me daarbij af hoe het toch kan dat je hier in de Filippijnen, toch een derde wereldland, enkel spaarlampen en TL lampen ziet. Je kan hier nog nauwelijks oude peertje kopen. Maar in een land als Belgie kan dat blijkbaar niet ...
Is het omdat ze hier armer zijn en het geringere energieverbruik des te meer voelbaar is in de portemonnee... Of omdat al die uiterlijkheid wat minder nauw steekt en het uitzicht van die spaarlampen dus geen probleem is...

Verder niet veel nieuws. We zijn allebei terug op post. Tine zit momenteel dus in een afgelegen barangay voor tweede case study en heeft het daar blijkbaar wel naar haar zin.
Ik ben bezig aan een project voorstelletje om de jeugd in Dalwangan wat actiever te maken en wacht tot Easter tijd heeft om het idee van een jongerenkamp eens te bespreken. Tussen door geef ik dus ook wat bijles wiskunde als ik dat niet altijd even makkelijk aangezien sommigen te beschaamd zijn om te zeggen waar ze moeilijkheden bij hebben.

groetjes,
/b

Nieuwe kiekjes

Piep,

even laten weten dat we op onze fotopagina enkele fotoverslagjes hebben gepost... Geniet ervan! Hebben wij ook gedaan...

Liefs,
Tine en Bert

net onslagen...

Piep,

ik ben net ontslagen uit het ziekenhuis... kben blij =)... kmoet wel nog 10 dagen pillen slikken - wat voor mij een grote opgave is want ik ben daar helemaal niet goed in...
en o ja, ook in het ziekenhuis word je eraan herinnerd dat je in de Filippijnen bent... manman... ongelooflijk soms die manier van doen... een voorbeeld: hier in de Filippijnen zijn de mensen zo zo beschaamd op een bepaalde manier... Hoe zich dat in het ziekenhuis vertaald? 1 voorbeeld uit de 100den: Twee verplegers komen binnen (na 3 keer kloppen)... Beiden twijfelen dichter te komen... Dan een aarzelende vraag: Mam, can I check your IV? Met twee gaan ze ernaar toe en ze kunnen niet dichter bij elkaar staan trappelen (zonder te denken dat ze een koppel zijn)... Erna: Thank you mam, Thank you Sir... En dan vlug weg... Grrrr,ik snap dat niet... Precies of ik ze ga opeten...

Nu nog beetje herstellen en er dan weer invliegen... eindelijk want ik ben al een maand niet meer in Libertad geweest... ik mis de mensjes =)

Liefs,
Tine

Tine opnieuw geveld ...

Na een kort maar leerrijk verblijf in het mooie Lake Sebu (verslag daarover volgt later, met foto's) kwamen Tine en ik donderdag in de late namiddag, en na een lange reis (jeepney, 3 bussen en een taxi), terug aan in Davao bij Arnold en Norma. Tine had al verschillende dagen wat last van haar maag maar het leek nu toch erger te worden. Tegen s avonds had ze terug last van koorts en diarree... Voor de zekerheid trokken we vrijdagochtend in Davao naar de dokter in plaats van door te reizen naar Malaybalay. Een bloed- en stoelgangonderzoek wees uit dat ze terug amoebiasis had. Ze had echter minder last van uitdroging en verkoos dan ook om bij Arnold en Norma thuis te rusten en herstellen. Ze lig nu al twee dagen te bed met pijn in de buik en koorts. Het lijkt wat minder erg dan vorige keer maar toch heeft ze heel wat last. Naar de oorzaak is het raden, het kan aan het water liggen of aan rauw voedsel maar sinds het vorige voorval waren we, en vooral Tine, erg voorzichtig. De voorbije vier weken waren we samen en hebben dan ook hetzelfde gegeten en gedronken. Ik heb echter nergens last van... of mag ik me nog aan iets verwachten...?

Hopelijk geneest Tine spoedig en goed en blijven we verder gespaard van bezoeken aan de dokter.

groetjes,
/bert