Allo allo

Muraho. Bonjour. Of gewoon goeiedag.
Een eerste bericht van op Rwandese bodem.
Donderdagavond veilig geland in Kigali, moe maar tevreden dat we er waren want de reis en de laatste weken voor vertrek wogen wel wat.
De vlucht ging vlot, ondanks een uur vertraging maar alle bagage (tegen de 200 kg) is mee geraakt en Loeke was zoals steeds een schatje (geen kick tijdens opstijgen of dalen). Na een nacht op hotel in Kigali en een eerste kennismaking op het kantoor van BTC in Kigali, zetten we koers richting Butare, zo'n 136 km ten zuiden van Kigali (ongeveer 2 uur rijden). Vrijdagavond was er al meteen een klein verwelkomingsfeestje voor ons en daarop stal Loeke natuurlijk de show en ook al meteen de harten van Tines collega's. Laat hebben we het niet gemaakt want we waren alle drie erg moe.
De eerste weken verblijven we in een appartement in een soort guest house, tot we een huis gevonden hebben. De eerste dagen was het wat kamperen want veel huisraad hebben we niet mee. Gelukkig kunnen we wat lenen van de andere juniors hier. Die andere juniors zijn Hans, Roel en Xavier. Deze laatste zit hier ondertussen al bijna 2 jaar en keert binnenkort terug naar België maar ontfermt zich graag over de nieuwelingen.

Onze indruk over Rwanda tot nu toe? Het is hier erg net. Het landschap is erg glooiend en groen. Het weer is ondanks het regenseizoen erg goed (zonnig en ongeveer 25 graden). De mensen zijn vriendelijk, gedisciplineerd en ook wel wat gefascineerd door zo'n klein wit meisje als Loeke.
We moeten nog een beetje onze draai vinden maar hebben er al een goed oog op.

Op de eerste echte werkdag voor Tine moest ze al meteen 2 dagen naar Kigali om nog administratieve zaken te regelen en voor een briefing. Maar dat is ook mooi meegenomen want dan kan ze daar meteen ook nog wat inkopen doen.

We hopen gauw nog een berichtje te posten maar momenteel hebben we nog geen internet, dus is onze bereikbaarheid nog wat beperkt.

Groetjes,
Wij 3

Een nieuw avontuur...

Onze blog zit in een nieuw kleedje en daar is een goede reden voor want zoals je ziet is ook de titel van onze blog veranderd.
Op 1 december 2011 vertrekken we met z'n drietjes naar Rwanda. Tine gaat er werken als junior coöperant in een project van de BTC. Bert vergezelt zijn kersverse echtgenote en het feest zou niet compleet zijn zonder onze kleine deugniet Loeke, die vastberaden is om ook de harten van alle Rwandezen te veroveren.
Over al dit en nog veel meer lees je hier dus binnenkort.

Warme groetjes,
Bert, Tine en Loeke

Verslagje in beeld!

Piep,

Eerste foto's staan online: zie "meer foto's" en het album "Back in the Philippines".

Zonnige groet,

Tine

Op bezoek

Hej,

Het lijkt ondertussen eeuwen geleden dat we in de Filippijnen zaten maar daar komt binnenkort verandering in. Tine gaat in januari terug naar de Filippijnen. Als voorzitter van de Kortrijkse Noord-Zuid-raad gaat ze als deel van een delegatie van de stad Kortrijk naar zusterstad Cebu City. Ze kan van de gelegenheid gebruik maken om de oversteek naar Mindanao te maken en daar de mensen LEF (ondertussen WAND) op te zoeken.
Naar aan leiding van dit bezoek heeft ze een verzoekje: ze zoekt namelijk babykleertjes en speelgoed voor Filippijnse vriendin die mama is van jongen van 1 jaar en binnenkort van een tweede kindje... heel mooi, maar ze heeft geen centjes... ik ga haar opzoeken in januari... iemand iets op overschot of iets dat niet meer gedragen wordt? let me know...
Heb jij iets dat je kan missen, laat het ons weten.
Alvast bedankt!

/b + 10e

Oorlog kent geen winnaars...

Op Mindanao zit het er ferm op. Er is oorlog maar in de Belgische media verneem je er nauwelijks iets van. Het Moro Islamitic Liberation Front (MILF) en de regering strijden er lustig op los na een afgesprongen overeenkomst over bijkomende onafhankelijkheid voor enkele Moslim gebieden. Twee weken geleden verklaarde de regering de oorlog aan het MILF.

Mochten we geen 10 maanden in de Filippijnen geleefd hebben, we zouden het waarschijnlijk niet weten of het kleine berichtje in een krant zou aan onze aandacht ontsnapt zijn. Maar nu worden we er extra door aangegrepen. Het geweld is al opgerukt tot plaatsen niet zo ver van waar Tine zat. Op plaatsen waar we kwamen wordt er nu gestreden, mensen die we leerden kennen leven dagelijks met angst, tussen geweergeknetter en ontploffingen. Laatst chatte Tine met Janet, iemand die ze leerde kennen via LEF:

janetpusing (5:24 PM): H i tine, there' s a war near our place
tine (5:24 PM): how bad is it and how near?
janetpusing (5:26 PM): V ery bad. C ivilians got killed. M I L F rebels attackd us

Onschuldige burgers zijn slachtoffer, maar ook jongeren die zich bij gebrek aan werkkansen in hun dorp aansluiten bij het leger en nu de pionnen zijn van de regering en legerbevelhebbers, of uit noodzaak aansluiten bij het MILF.

Getuige daarvan deze foto die Cora ons doorstuurde:

"What will the future hold for these young MILF fighters, who instead of toting books and toys are already lugging M-16's?"

En dan bedenken we dat het er niet enkel in Mindanao zo aan toe gaat maar ook op heel wat andere plaatsen op onze aardbol.
We worden even stil en plots worden onze problemen weer heel klein...

Verhalen uit de Filippijnen

We zijn terug uit de Filippijnen en hebben een avond vol leuke verhalen en foto's voor je in petto:


Laat gerust weten of je al dan niet komt.

Iedereen is trouwens welkom! Kreeg je een uitnodiging in je mailbox, stuur ze gerust door aan anderen die mogelijks geïnteresseerd zijn.

Een wegbeschrijving vind je hier.

Warme groeten,
Bert en Tine

De datum ligt vast

Hej,
Later volgt er meer info maar toch al even meedelen dat we een infomoment plannen op

ZATERDAG 14 juni.

Je kan dat dus al neerpennen in uw -ongetwijfeld reeds erg volle- agenda. We zullen foto's, ervaring en verhalen delen over ons verblijf in de Filippijnen. Wat het precies wordt weten we nog niet precies maar het wordt sowieso informatief :-)

Het exacte uur, locatie ed delen we later nog mee en u mag ook nog een heuse uitnodiging verwachten -of er omvragen.

Hopelijk tot dan,
wij